Wednesday, August 17, 2011

โรเมโอ และ ชูเลียต - ฉาก ๑ ตอน ๑ หน้า ๔

สัมป์สน
หากเจ้าใคร่สู้ ข้าก็เอา ข้ารับใช้คนดีเท่ากับคนที่เจ้ารับใช้

อัพรัม
แต่เพื่อนบ่ดีไปกว่าเจ้านายของข้า เจ้า

สัมป์สน
ดีแล้ว เจ้า

เพนโวลีโอ เข้ามา

เครโครี
(ว่าเบาๆ เพื่อให้สัมป์สนได้ยินผู้เดียว) ว่าไปว่า "ดีกว่า" ลูกพี่ลูกน้องผู้นึงของเจ้านายข้าทึกย่างมาทางนี้

สัมป์สน
(กับอัพรัม)ถูกแล้ว เจ้า "ดีกว่า"

อัพรัม
เจ้าว่าบ่แท้

สัมป์สน
ชักดาบออกมา หากเจ้าเป็นชายแท้ เครโครี มึงอย่าไปลืมว่าฟันอย่างใดเล่า

เขาสู้กัน

เพนโวลีโอ
(ชักดาบออก) อยุดบัดเดียวนี้ สูโง่ทังหลาย สูบ่รู้ว่า เร็ดอันใดกันอยู่

ตึพาลต์เข้ามา

อันใดนี้ มึงชักดาบออกเพื่อสู้กับหมู่บ่าวไพร่บ่มีค่าอย่างนั้นคา มึงหันมานี้ เพนโวลีโอ และมองคนที่จักข้ามึงเสีย

โรเมโอ และ ชูเลียต - ฉาก ๑ ตอน ๑ หน้า ๓

เครโครี
มึงจักสู้เคียงข้างกู โดยหันหลังแล้วลี้หนีนั้นคา


สัมป์สน
อย่าห่วงกู


เครโครี
บ่ได้ดอก กูห่วงมึงแท้ๆ


สัมป์สน
อย่าเร็ดผิดคำสั่งบ้านเมืองโดยการขึ้นต้นต่อสู้ก่อนเลย ปล่อยให้เขาขึ้นต้นก่อน


เครโครี
กูจักเร็ดหน้าร้ายใส่เขายามเขาย่างผ่าน และเขาจั่งโต้ตอบอย่างใดก็ได้

สัมป์สน
มึงหมายถึง หากเขากล้าโต้ตอบรา กูจักยกตีนใส่หน้าเขา มันเป็นการหยามหน้า และหากเขาปล่อยให้กูเร็ดอย่างนี้ เขาจักเสียความยอ
(สัมป์สนยกตีนขึ้น)

อัพรัม
เห้ย นี้เจ้ายกตีนใส่เผือข้าอยู่คา

สัมป์สน
ข้ายกตีนขึ้นอยู่ เจ้า

อัพรัม
เจ้ายกตีนใส่เผือข้าคา

สัมป์สน
(ว่ากับเครโครี) คำสั่งบ้านเมืองจักอยู่ข้างราฮ่า หากกูบอกว่า ใช่

เครโครี
(ว่ากับสัมป์สน) บ่

สัมป์สน
(กับอัพรัม) บ่ เจ้า ข้าบ่ได้ยกตีนใส่เขือเจ้า แต่ข้าจักยกตีนต่อ เจ้า

อัพรัม
เจ้าทึกขึ้นต้นต่อสู้อยู่คา

สัมป์สน
สู้คา เจ้า บ่ดอก เจ้า

Friday, August 12, 2011

โรเมโอ และ ชูเลียต - ฉาก ๑ ตอน ๑ หน้า ๒

เครโครี
นั้นก็หมายความว่ามึงเป็นคนที่อ่อนแอนะสิ เพราะว่าคนอ่อนแอมักถูกดันติดฝา


สัมป์สน 
มึงว่าถูก นี้แหละพวกแม่ยิงถึงถูกดันติดฝา เขานางอ่อนแอไง อย่างนั้นกูก็จักผลักพวกมนตาเควเข้าไปในหนทาง และ ผลักพวกแม่ยิงมนตาเควเข้าฝา


เครโครี
การต่อสู้เป็นเรื่องของเจ้านายของรา ราเป็นเพียงแต่บ่าวใช้


สัมป์สน
เหมือนกันทั้งนั้นแหละ กูจักเป็นเจ้านายของเขา หลังจากกูรบกับพวกพ่อชาย กูจักใจดีกับพวกแม่ยิง ตัดหัวเขานางออกแต่บ่าก็คงดีพอนะ 


เครโครี
จักตัดหัวของเขานางออก บ่ก็จักตัดความเป็นแม่ยิงออกกันแน่


สัมป์สน
ตัดหัวออก บ่ก็ตัดความเป็นแม่ยิงออก โอ้ยนั้นแหละ แล้วแต่มึงจักคิด


เครโครี
แม่ยิงที่มึงเท็กข่มขืน จักต้องเป็นผู้ที่ "คิด" นะ

สัมป์สน
เขานางจักคิดถึงกู จนกว่าความใคร่แข็งกูจักหมด ทุกคนรู้ว่ากูร่างงาม

เครโครี
ดีที่มึงบ่ใช่ร่างปลา มึงตัวแห้งยิ่งกว่าปลาเค็มอีก

          อัพรัม และคนใช้ของมนตาเควอีกคนนึ่งเข้ามา

เอาดาบออกมาบัดเดียวนี้ เขาชายนี้มาแต่เรือนมนตาเคว

สัมป์สน
กูเอาดาบกูออกมาแล้ว สู้สิ กูจักสู้อยู่ข้างมึง


โรเมโอ และ ชูเลียต - ฉาก ๑ ตอน ๑

สัมป์สน และ เครโครี คนใช้ของชุมเครือกาปูเล็ด ย่างเข้ามา ถือดาบและโล่อันน้อยๆ

สัมป์สน 
เครโครี กูว่าซื่อๆ นะ ราปล่อยให้เขามาเร็ดให้ราขายหน้าบ่ได้ ราจักต้องบ่ยอมเขา

เครโครี
(อยอกสัมป์สน) บ่ได้ดอก, เพราะว่าใบหน้าราก็คงต้องเป็นสินค้าของเขาสิ

สัมป์สน 
กูหมายถึง หากเขาเร็ดให้ราใจไหม้ ราจักชักดาบต่อสู้

เครโครี
กูว่า มึงหน้าจักหลีกเว้นเรื่องบ่ดีนะ

สัมป์สน 
กูห้ามใจบ่ได้ ยามกูใจไหม้

เครโครี
แต่มันยากที่จักเร็ดให้มึงใจไหม้

สัมป์สน 
หมาตัวใดจากเรือนมนตาเควก็เร็ดให้กูใจไหม้ได้

เครโครี
ใจไหม้พอที่จักลี้หนีไปได้ มึงคงอยู่สู้บ่ได้

สัมป์สน 
หมาจากเรือนนั้นจักเร็ดให้กูใจไหม้พอที่จักอยู่ หากกูย่างผ่านคนใดคนนึ่งของเขาเหนือหนทาง กูจักใช้ทางที่ใกล้ฝา และให้มันย่างในท่อ




โรเมโอ และ ชูเลียต - คำเปิดฉาก

หมู่คนขับร้อง
ในเมืองงามแห่งเวโรนา ในแหล่งที่เรื่องราวของตูข้าเกิดขึ้น ความชังอันยาวนานกลางสองชุมเครือนั้น-
รุนแรงนักขึ้น ทังคนเมืองมีเลือดของพี่น้องร่วมเมืองติดมือ ลูกๆ ผู้ดวงร้ายสองคนของชุมเครือข้าศึกพวกนี้ 
ได้ตกหลุมรักกัน และข้าตัวตาย ความตายอันหน้าอี่ดูของขาเจ้าเร็ดให้ความร้ายกลางสองชุมเครือลดลง 
ในสองชั่วโมงต่อไปนี้ ตูข้าจักดูเรื่องราวของความรักแสนเสร้าและความร้ายของพ่อแม่ 
อันที่บ่มีสิ่งใดนอกแต่ความตายของลูกๆ ที่อยุดอยั้งมันได้ หากสูเจ้าฟังตูข้าดี ตูข้าจักเล่าทุกอย่างที่บ่ได้เล่า
ในคำเปิดฉากนี้ให้ฟังทังหมด