Friday, August 12, 2011

โรเมโอ และ ชูเลียต - ฉาก ๑ ตอน ๑

สัมป์สน และ เครโครี คนใช้ของชุมเครือกาปูเล็ด ย่างเข้ามา ถือดาบและโล่อันน้อยๆ

สัมป์สน 
เครโครี กูว่าซื่อๆ นะ ราปล่อยให้เขามาเร็ดให้ราขายหน้าบ่ได้ ราจักต้องบ่ยอมเขา

เครโครี
(อยอกสัมป์สน) บ่ได้ดอก, เพราะว่าใบหน้าราก็คงต้องเป็นสินค้าของเขาสิ

สัมป์สน 
กูหมายถึง หากเขาเร็ดให้ราใจไหม้ ราจักชักดาบต่อสู้

เครโครี
กูว่า มึงหน้าจักหลีกเว้นเรื่องบ่ดีนะ

สัมป์สน 
กูห้ามใจบ่ได้ ยามกูใจไหม้

เครโครี
แต่มันยากที่จักเร็ดให้มึงใจไหม้

สัมป์สน 
หมาตัวใดจากเรือนมนตาเควก็เร็ดให้กูใจไหม้ได้

เครโครี
ใจไหม้พอที่จักลี้หนีไปได้ มึงคงอยู่สู้บ่ได้

สัมป์สน 
หมาจากเรือนนั้นจักเร็ดให้กูใจไหม้พอที่จักอยู่ หากกูย่างผ่านคนใดคนนึ่งของเขาเหนือหนทาง กูจักใช้ทางที่ใกล้ฝา และให้มันย่างในท่อ




No comments:

Post a Comment